Sustainable Finance | Financial Literacy | Sustainable Future
थाइल्यान्डको पर्यटनबाट नेपालले के सिक्ने ?
शुक्रबार, ९ आश्विन २०८३, दिउँसो १२:५२
काठमाडौं । पर्यटनको अन्तर्राष्ट्रिय बजारमा थाइल्यान्डले ठूलो संख्यामा विदेशी पर्यटक आकर्षित गरिरहँदा नेपालको पर्यटन क्षेत्रका लागि पनि उसको अनुभवबाट सिक्न सकिने विषयहरू महत्वपूर्ण बनेका छन्। सन् २०२६ को जनवरी १ देखि सेप्टेम्बर १९ सम्म थाइल्यान्डमा २ करोड २१ लाख ८३ हजार ६७८ विदेशी पर्यटक पुगेका छन्। यो अघिल्लो वर्षको सोही अवधिको तुलनामा ३.६७ प्रतिशत कम भए पनि विदेशी पर्यटकबाट थाइल्यान्डले १.०८ ट्रिलियन भाटभन्दा बढी आम्दानी गरिसकेको छ।
थाइल्यान्डमा सबैभन्दा धेरै पर्यटक चीनबाट आएका छन्। जनवरीदेखि सेप्टेम्बर १९ सम्म चीनबाट ३७ लाख २८ हजार ५८५, मलेसियाबाट २८ लाख ३१ हजार ६५४, भारतबाट १६ लाख ४० हजार ४४१, रुसबाट १२ लाख ३० हजार २५६ र दक्षिण कोरियाबाट ८ लाख ११ हजार २४६ पर्यटक पुगेका छन्। यसले थाइल्यान्डले छिमेकी तथा टाढाका विभिन्न बजारलाई एकसाथ लक्षित गर्दै पर्यटन बजारलाई विविध बनाएको देखाउँछ।
नेपालको तथ्यांक हेर्दा सन् २०२६ को जनवरीदेखि अगस्टसम्म ७ लाख ७७ हजार ६७२ विदेशी पर्यटक नेपाल आएका छन्। यो २०२५ को सोही अवधिको ७ लाख ३६ हजार ५६२ को तुलनामा ५.५८ प्रतिशत बढी हो। अर्थात् अगस्टसम्म नेपालको पर्यटन आगमनको समग्र गति सकारात्मक नै देखिन्छ। तर अगस्टमा भने ८५ हजार ४४४ पर्यटक मात्र आएका छन्, जुन २०२५ को अगस्टको ८८ हजार ६८० भन्दा ३.६ प्रतिशत कम हो।
अगस्टमा नेपाल आउने पर्यटकमध्ये भारत पहिलो स्थानमा थियो। भारतबाट २६ हजार ३७३, चीनबाट १० हजार ३०४, श्रीलंकाबाट ८ हजार ७१०, अमेरिकाबाट ६ हजार २९३ र बंगलादेशबाट ४ हजार ४८७ पर्यटक नेपाल आएका थिए। भारतबाट आउने पर्यटक संख्या अघिल्लो वर्षको अगस्टको तुलनामा घटे पनि चीन र श्रीलंकाबाट आउने पर्यटकमा उल्लेख्य वृद्धि देखिएको छ।
यही तथ्यांकले नेपालको पर्यटनमा बजार विविधीकरणको आवश्यकता देखाउँछ। थाइल्यान्डले चीन, मलेसिया, भारत, रुस र दक्षिण कोरियाजस्ता विभिन्न बजारबाट ठूलो संख्यामा पर्यटक तानिरहेको छ। नेपालले पनि भारत र चीनजस्ता परम्परागत बजारलाई बलियो बनाउँदै दक्षिण–पूर्वी एसिया, पूर्वी एसिया, युरोप, अमेरिका तथा अन्य सम्भावित बजारमा लक्षित प्रचार र पर्यटन उत्पादन विस्तार गर्न सक्छ।
नेपालको अर्को सिकाइ पर्यटन उत्पादनको विविधीकरण हुन सक्छ। हिमाल, पदयात्रा र पर्वतारोहण नेपालको अन्तर्राष्ट्रिय पहिचानका महत्वपूर्ण आधार हुन्। त्यससँगै धार्मिक तथा आध्यात्मिक पर्यटन, सांस्कृतिक सम्पदा, वन्यजन्तु, साहसिक पर्यटन, ग्रामीण पर्यटन, स्वास्थ्य तथा वेलनेस पर्यटनलाई अन्तर्राष्ट्रिय बजारसँग जोड्न सकिन्छ। नयाँ गन्तव्यको विकास र पर्यटकको बसाइ अवधि बढाउने प्याकेजले पनि पर्यटनबाट हुने आम्दानी बढाउन सहयोग गर्न सक्छ।
त्यस्तै, पर्यटकको संख्या मात्र होइन, पर्यटकले गर्ने खर्च र बसाइ अवधि पनि महत्वपूर्ण हुन्छ। होटल, यातायात, हवाई सेवा, बैंकिङ, बीमा, मनोरञ्जन, हस्तकला, कृषि तथा स्थानीय व्यवसायसँग पर्यटनलाई जोड्न सके विदेशी पर्यटकबाट सिर्जना हुने आर्थिक लाभ देशभित्र अझ व्यापक रूपमा फैलाउन सकिन्छ। डिजिटल प्रविधिमार्फत सूचना, बुकिङ, भुक्तानी र पर्यटक सेवामा सहजता ल्याउनु पनि आवश्यक छ।
नेपालका लागि पहुँच र पूर्वाधार अर्को महत्वपूर्ण विषय हो। अन्तर्राष्ट्रिय हवाई सम्पर्क, सडक तथा गन्तव्यसम्मको पहुँच, गुणस्तरीय होटल र पर्यटकमैत्री सेवा विस्तारसँगै प्राकृतिक विपद्का बेला सुरक्षित गन्तव्यका रूपमा नेपालको विश्वसनीयता कायम राख्नुपर्ने चुनौती पनि छ। अगस्टको पर्यटक आगमनमा आएको गिरावटलाई हेर्दा विपद्पछिको सूचना प्रवाह र पर्यटन गन्तव्यको अवस्थाबारे स्पष्ट अन्तर्राष्ट्रिय सञ्चारको महत्व पनि देखिन्छ।
यस अर्थमा थाइल्यान्डबाट नेपालले केवल धेरै पर्यटक कसरी भित्र्याउने भन्ने कुरा मात्र होइन, कुन बजारलाई लक्षित गर्ने, पर्यटन उत्पादन कसरी विविध बनाउने, पर्यटकको बसाइ र खर्च कसरी बढाउने, पूर्वाधार र सेवा कसरी सुधार गर्ने तथा पर्यटनलाई स्थानीय अर्थतन्त्रसँग कसरी जोड्ने भन्ने विषयमा सिक्न सक्छ। अबको चुनौती संख्या बढाउनेसँगै त्यसलाई दिगो आर्थिक लाभ, रोजगारी र स्थानीय विकासमा रूपान्तरण गर्नु हो।
प्रतिक्रिया 0