Sustainable Finance | Financial Literacy | Sustainable Future
विपद्को घडीमा सबैभन्दा ठूलो राजनीति : मानवता
सम्पादकीय
आइतबार, १४ भदौ २०८३, राति ८:४५
नेपाल यतिबेला गहिरो विपत्तिको पीडामा छ। बाढी, पहिरो र अन्य प्राकृतिक प्रकोपले अनेकौँ परिवारलाई शोकमा डुबाएको छ। कतिले आफ्ना प्रियजन गुमाएका छन्, कतिपय अझै बेपत्ता छन् र हजारौँ मानिस घरबार तथा सम्पत्तिविहीन बनेका छन्। यो पीडादायी घडीमा ज्यान गुमाउने सम्पूर्णप्रति हार्दिक श्रद्धाञ्जली व्यक्त गर्दै शोकसन्तप्त परिवारजनमा गहिरो समवेदना प्रकट गर्दछौँ। घाइते सबैको शीघ्र स्वास्थ्यलाभको कामना गर्दछौँ।
यस्तो बेला हाम्रो पहिलो प्राथमिकता के हुनुपर्छ? दोष खोज्ने कि जीवन बचाउने? आरोप लगाउने कि पीडितको हात समात्ने? सामाजिक सञ्जाल र सार्वजनिक बहसमा ‘यो भएन, त्यो भएन’ भन्दै हल्ला र आरोपमा मात्र समय बिताउने कि सकेको सहयोग लिएर विपद्मा परेकासम्म पुग्ने? प्रश्नहरू धेरै हुन सक्छन्, कमजोरीहरू पनि हुन सक्छन्। तर यतिबेला सबैभन्दा ठूलो आवश्यकता मानवता, संयमता र सहकार्य हो।
नेपाल स्रोत–साधनका हिसाबले सम्पन्न र असीमित क्षमता भएको देश होइन। सीमित साधन, कठिन भूगोल र कमजोर पूर्वाधारका बीच पनि नेपाली सेना, नेपाल प्रहरी, सशस्त्र प्रहरी बल, सरकारी अधिकारी, स्वास्थ्यकर्मी, स्वयंसेवक तथा स्थानीय नागरिकहरू दिनरात उद्धार र राहतमा खटिरहेका छन्। आफ्नै ज्यानको जोखिम मोलेर अरूको जीवन बचाउन खटिएका ती सबैप्रति सम्मान र धन्यवाद व्यक्त गर्नुपर्ने बेला पनि यही हो।
यति ठूलो प्राकृतिक विपत्तिमा सबै समस्या एकैछिनमा समाधान हुन्छन् भन्ने अपेक्षा यथार्थपरक हुँदैन। संसारका ठूला र विकसित राष्ट्रहरूले समेत विशाल प्राकृतिक प्रकोपका बेला उद्धार, राहत र पुनःस्थापनाका चुनौती सामना गरेका छन्। त्यसैले सीमित स्रोत र कठिन परिस्थितिका बीच भइरहेको प्रयासलाई पनि न्यायपूर्ण दृष्टिले हेर्न आवश्यक छ। कमजोरी देखिए सुधारका लागि प्रश्न उठाउनुपर्छ, जवाफदेहिता खोज्नुपर्छ, तर उद्धारको घडीमा केवल नकारात्मकता फैलाएर काम गर्नेहरूको मनोबल कमजोर बनाउनु कसैको हितमा हुँदैन।
विपद् कुनै एक दल, सरकार, समुदाय वा व्यक्तिको मात्र समस्या होइन। यो सम्पूर्ण राष्ट्रको साझा पीडा हो। आज कसैको घर बगेको छ, कसैले परिवार गुमाएको छ, कसैको भविष्य अनिश्चित बनेको छ। त्यसैले आज हामीले एकअर्कालाई दोषी होइन, सहयोगी देख्नुपर्छ। सक्नेले आर्थिक सहयोग गरौँ, नसक्नेले श्रम गरौँ, त्यो पनि नसक्नेले कम्तीमा सही सूचना प्रवाह गरौँ र अफवाह नफैलाऔँ। पीडितको पीडामाथि राजनीति नगरौँ।
राजनीति गर्ने ठाउँ र समय फेरि आउनेछन्। सरकारका नीति, निर्णय, कमजोरी र सफलतामाथि बहस पनि हुनेछ। प्रश्न उठाउने, आलोचना गर्ने र जवाफदेहिता खोज्ने लोकतान्त्रिक अधिकार कसैले खोस्न सक्दैन। तर आज प्राथमिकता फरक छ-जीवन बचाउनु, बेपत्ताको खोजी गर्नु, घाइतेको उपचार गर्नु, विस्थापितलाई आश्रय दिनु र शोकमा रहेका परिवारलाई साथ दिनु।
विपद्ले हामीलाई फेरि एउटा ठूलो पाठ सिकाएको छ-अन्ततः सबैभन्दा ठूलो शक्ति मानवता नै रहेछ। संकटको बेला हामीले एकअर्काको हात समात्न सकेँ भने सीमित स्रोत पनि ठूलो शक्ति बन्न सक्छ। धैर्य राखौँ, संयमित बनौँ र एकअर्कालाई सहयोग गरौँ।
आजको आवश्यकता आरोप होइन, साथ हो। आलोचना होइन, सहकार्य हो। विभाजन होइन, एकता हो।
आउनुहोस्, यो कठिन घडीमा सबैभन्दा पहिले नेपाली बनौँ। राजनीति पछि पनि गरौँला, तर आज जीवन बचाऔँ। किनकि विपद्को घडीमा सबैभन्दा ठूलो राजनीति-मानवता हो।
ज्यान गुमाउने सम्पूर्णप्रति भावपूर्ण श्रद्धाञ्जली। शोकसन्तप्त परिवारजनप्रति हार्दिक समवेदना। घाइतेहरूको शीघ्र स्वास्थ्यलाभको कामना तथा बेपत्ता सबैको सकुशल उद्धारको आशा।
प्रतिक्रिया 0